Life After Hockey Aflevering 1: Maartje Paumen

In Life After Hockey spreken wij ex-internationals over hockey, een leven na hockey en hun maatschappelijke carrière. Hoe hebben zij het beleefd en wat zijn hun doelen en dromen nu? Deze editie spreken wij af met Maartje Paumen! We spreken af op haar oude liefde; HC Den Bosch.

 

Hoe gaat het nu met je?

Goed! Ik ben momenteel druk bezig met het coachingsvak. Het is superleuk en heb het erg naar mijn zin. Ik leer veel van het werk van Ageeth Boomgaardt, hoe zij te werk gaat. Het is heel leuk om van een andere kant naar het team te kijken omdat je altijd zelf onderdeel van een ploeg bent geweest. Daarnaast ben ik ook ergens blij dat ik gestopt ben. Ik heb natuurlijk superlang op hoog niveau gespeeld maar op een gegeven moment merk je gewoon dat je andere dingen leuker en interessanter gaat vinden en dat het gewoon mooi is geweest. Ik ben supertrots op wat ik allemaal gepresteerd en gedaan heb. Ik heb nu vooral ontzettend veel zin in de stappen waarmee ik bezig ben. Het voelt eigenlijk hartstikke goed zo!

 

Heel Nederland kent je natuurlijk van HC Den Bosch en Oranje, maar waar is je hockeycarrière eigenlijk begonnen?

Ik ben begonnen bij een klein clubje in Limburg, hockeyclub Geleen, zij zijn later gefuseerd met Sittard, dit is Scoop geworden. Ik heb toen nog één seizoen voor deze club gespeeld en ben een jaar later vertrokken naar Oranje Zwart. Ik heb daar 3 jaar gespeeld. Mijn eerste jaar speelde ik in de A1 en daarna heb ik 2,5 jaar in het eerste gespeeld. Op mijn 18e levensjaar ben ik vertrokken naar Den Bosch.

 

Wat is de reden dat je voor Den Bosch gekozen hebt?

De keuze was voor mij best wel duidelijk. Ik had namelijk de droom om het Nederlands Elftal te halen en speelde bij Oranje Zwart. Daar speelde we in de hoofdklasse maar niet om de play-offs voor het landskampioenschap, terwijl Den Bosch het toonaangevende team was dat al vaak landskampioen was geworden en veel internationale spelers had. Ik dacht toen bij mezelf als ik verder wil en een stap dichter bij mijn droom wil komen dan is Den Bosch natuurlijk de club om naar toe te gaan. Daar zou ik nog van alles kunnen gaan leren en zeker van alle spelers die daar destijds speelde. Daarnaast zag ik het ook als een eer om voor deze club te mogen spelen. Toen ik op mijn 18e levensjaar gevraagd werd of ik hier wilde spelen heb ik daar even goed de tijd voor genomen om erover na te denken omdat ik het ergens ook wel spannend vond. Ik had het ook erg naar mijn zin bij Oranje Zwart maar uiteindelijk toch de keuze gemaakt om bij Den Bosch te gaan spelen.

 

Van welke persoon heb je het meest geleerd tijdens je carrière?

Goede vraag! Dat zijn natuurlijk meerdere personen geweest. Ik heb niet extreem veel coaches gehad maar de coaches die het meeste impact op mijn carrière hebben gehad zijn toch wel Max Caldas en Raoul Ehren. Max Caldas is iemand waarmee ik fantastisch heb mogen samenwerken. Hij heeft mijn carrière eigenlijk een beetje doen draaien. Hij heeft mij namelijk bij de nationale ploegde tot captain benoemd terwijl ik altijd dacht als persoon zijnde dat dat niks voor mij was. Hij heeft mij laten inzien dat het op een andere manier kan en dat het voor iedere persoon anders is hoe je leiding geeft. Op dat moment was ik 25 jaar. Ik had zoiets van het hoeft niet, ik kan altijd wel wat bijleren maar ik moest me gaan ontwikkelen op persoonlijk vlak en hij heeft me daarin iedere keer weer uitgedaagd om bepaalde keuzes te maken om me zo op deze manier verder te ontwikkelen. Ik ben heel blij dat ik deze kans gekregen en gegrepen heb. Ik heb me namelijk niet alleen als hockeyster ontwikkelt maar ook als persoon zijnde. Dat zijn wel een van de mooie dingen die gebeurd zijn tijdens mijn carrière. Daar ben ik hem gewoon heel dankbaar voor. Als hij mij geen captain had gemaakt weet ik niet of ik me op deze manier ontwikkeld had.

De tweede persoon waarvan ik veel geleerd heb is Raoul Ehren. Ik heb met hem superlang samen mogen werken op Den Bosch en ook met hem heb ik de dingen besproken die ik besprak met Max. Ik vind het gewoon mooi om te zien hoe je jezelf als persoon ontwikkelt. Daar ben ik hen en mijn teamgenoten gedurende mijn carrière heel erg dankbaar voor. Ik heb van meerdere mensen dingen geleerd maar vind het lastig om exact te benoemen van wie ik wat geleerd heb. Want van alles en iedereen heb ik wel wat meegenomen.

 

Wat is het mooiste moment dat je hebt meegemaakt tijdens je carrière?

Dit zijn er een aantal natuurlijk! De Olympische Spelen zijn super bijzonder en voor een hockeyster is dat het hoogste haalbare om naartoe te gaan. Als je dan ook nog eens twee keer goud wint en een keer zilver zijn dat supermooie momenten. Het Wereldkampioenschap van 2014 in Den Haag, in eigen land was ook heel bijzonder. Daarnaast waren al de tien behaalde landskampioenschappen met Den Bosch ook heel uniek. Vooral het jaar dat we tegen Laren speelde, ik geloof dat dit het seizoen was van 2010-2011. Zij hadden zo’n goed team met internationale spelers en hadden de finale op papier moeten winnen van ons. Maar die wonnen wij hier thuis, voor eigen publiek, met 2-1. Dat zijn super bijzondere momenten. Zeker als je kijkt naar de reeks die wij neergezet hebben, dat maakt het nog unieker! Juist omdat het ieder jaar moeilijker wordt om de titel te prolongeren is het heel gaaf als dat weer lukt. Maar het mooie vind ik dat het uiteindelijk niet uitmaakt wie dat zwart-gele tenue aantrekt want het succes gaat door.

Naar welke persoon kijk je op?

Ik ben al heel mijn leven fan van Roger Federer. Ik vind dat gewoon een fantastische speler omdat hij al zo lang succesvol is en het des te moeilijker is om dat niveau vast te houden. Maar hij doet het, hij blijft zichzelf uitdagen om iedere keer de allerbeste te zijn en hij doet dat op zo’n rustige manier. Je ziet namelijk tijdens de wedstrijd niet aan hem af of het goed gaat of dat het slecht gaat. Daar had ik nog wel eens moeite mee al speelster, je kon redelijk goed afzien aan me of het goed ging of dat het niet goed ging.  

 

Wat mis je het meest nu je gestopt ben met hockey en wat mis je het minst?

Wat ik het meeste mis zijn de dingen die je samendoet met het TEAM en dus het toewerken naar bijvoorbeeld een WK of Play-offs, dat soort dingen. Ook het dagelijkse contact wordt minder en dat mis ik ook zeker. Wat ik het minste mis is de hoeveelheid trainen.

 

Je boek (Paumen, Altijd tot het uiterste) is nu ruim een jaar uit, wat heeft het je allemaal gebracht?

Ik heb in het begin getwijfeld om dit boek te schrijven omdat je toch je hele leven aan iedereen verteld. Maar uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt om het toch te doen. Ik vond het ook voor mezelf fijn om alles op een rijtje te zetten en het nog één keer te herbeleven. Dus in eerste instantie eigenlijk vooral voor mezelf. Maar uiteindelijk wil ik mensen laten zien dat topsport niet alleen mooi is maar dat er ook minder leuke dingen aan zitten. Iets wat mensen vaak vergeten als ze achter de tv zitten. Ook de periode van het schrijven van het boek zie ik als een gave periode omdat ik samen met de schrijver van het boek vele uren/dagen bij mij thuis heb gezeten om dit te realiseren. Dit waren hele gave gesprekken waarin bepaalde momenten uit mijn carrière werden herbeleefd. Nu een jaar later krijg ik nog steeds veel positieve feedback en ben ik nog steeds super blij dat ik het uiteindelijk toch heb uitgebracht ondanks mijn twijfels in eerste instantie.

 

Vanaf jongs af aan was je natuurlijk al druk met o.a. hockey en school. Had je hiernaast nog tijd om training te geven?

In mijn beginjaren van mijn carrière bij HC Den Bosch heb ik samen met Vera Vorstenbosch HC Den Bosch MD1 gedaan. Dat vond ik echt superleuk om te doen en van kinderen krijg ik ook super veel energie. Toen ik een jaar of 23/24 was ben ik daarmee gestopt omdat ik toch wat meer tijd voor mezelf wilde, aangezien ja natuurlijk al zo veel op het veld staat voor je eigen hockey. Sinds 2 jaar geef ik weer training voor de hockeyschool en sinds dit jaar ben ik dus op MOP aan de slag gegaan.

 

Sinds dit jaar ben je assistent bij MOP-dames 1, direct na je topsportcarrière, hoe is dat in zijn werking gegaan?

Nadat ik was benaderd heb ik eerst een paar keer meegedraaid. Ik kreeg er echt energie van, het leek me echt superleuk om hier onderdeel van te zijn. Daarnaast vind ik het super om dit samen met Ageeth te doen aangezien zij veel ervaring heeft in het vak en dit dus een uitgelezen kans is om de fijne kneepjes van het vak te leren. We zijn toen vrij snel om tafel gaan zitten en de rest is geschiedenis.

 

Wat is het voornaamste wat je de groep wilt bijbrengen?

Met name als je iets wilt, dat je dit kan bereiken. Het vereiste is wel dat je er elke dag hard voor moet werken, linksom of rechtsom, dat maakt niet uit. Ageeth en ik hebben bij Den Bosch een bepaalde cultuur meegekregen en dat is voornamelijk hard werken. Dit proberen wij dan ook echt op de groep over te brengen. We willen dat onze spelers met die instelling het veld in gaan zodat ze eigenlijk al een stapje voor hebben op de tegenstander. Daarnaast zijn we druk bezig met de verschillende spelsystemen, om die erin te brengen.

Je klinkt enthousiast als je praat over je assistentschap heb je ook ambities om eindverantwoordelijke te worden?

Ja wie weet! De rol die ik nu heb vind ik hartstikke leuk en ik leer nu ook echt het vak. Ik ben nu vooral bezig met me te oriënteren naar wat ik later zou willen doen. Maar eigenlijk zeg ik nooit nooit. Vroeger riep ik altijd dat ik geen aanvoerder wilde zijn maar uiteindelijk ben ik dat wel geworden. Hetzelfde geldt voor het coachen van een team maar inmiddels ben ik dus assistent bij MOP-dames 1. Ik bekijk het per jaar en wellicht word ik ooit hoofdtrainer van een team.

 

Je geeft aan bezig te zijn met andere dingen, noem eens wat en heb je nog bepaalde ambities?

Ik ben momenteel ook werkzaam voor de Talenten Academy, zij houden zich met name bezig met het begeleiden van topartiesten, topsporters en het bedrijfsleven. Deze talenten coach en ondersteun ik, daarnaast geef ik ze advies op mentaal gebied. Ik geef o.a. workshops en presentaties aan bedrijven waarin de koppeling tussen het bedrijfsleven en de topsport wordt gelegd, om zo van elkaar te leren. Daarnaast ben ik bezig met de hockeyschool en ben ik recent geleden mijn eigen strafcornerschool begonnen op zondagochtend op HC Den Bosch. Oftewel ik ben lekker druk met een hoop verschillende dingen maar door die afwisseling is het allemaal superleuk om te doen. Ik ben me aan het oriënteren wat ik in de toekomst het graagst zou willen doen.

 

Je hebt je al eerder uitgelaten over je droom om een koffietentje te starten in Den Bosch, gaat die er nog komen?

Ja, dit is echt nog wel iets wat in mijn hoofd zit en zeker af en toe over nadenk. Echter wil ik deze droom pas verwezenlijken wanneer ik er fulltime mee bezig kan zijn en het dus niet hoef uit te besteden. Momenteel is het door al mijn bezigheden niet mogelijk om deze droom te starten. Maar het feit blijft dat dit zeker nog een droom is voor mij. Mij lijkt niks leuker dan zoiets voor jezelf te hebben!

 

De winactie: Maartje Paumen vond de ingestuurde vraag van Jules het leukst: Wie is de beste keepster waar je tegen hebt gespeeld?

Erg leuke vraag! In Nederland was dit Joyce Sombroek, zij was natuurlijk een fantastische tegenstander en ze was zeer moeilijk te verslaan. Omdat we elkaar kende vanuit het Nederlands elftal maakte dat altijd een bijzondere strijd, we kende elkaar door en door. Internationaal kan ik me de keeper van China op de Olympische Spelen van 2008 herinneren. Ik weet eerlijk gezegd haar naam niet meer, maar zij pakte echt heel veel ballen dat toernooi. China haalde dat jaar ook (in eigen land) de Olympische finale.  Daarnaast vind ik de keeper van SCHC en het Britse nationale team Maddie Hinch een geweldige keeper. Maar zo kan ik er nog wel een paar opnoemen, ik moet wel zeggen dat ik het leuk vond om tegen zulke keepers te spelen, het maakt het scoren bij hun extra mooi.

 

 

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.

Om onze website zo goed mogelijk te laten werken, maken wij gebruik van cookies. Lees ons privacystatement voor meer informatie hoe jouw gegevens worden opgeslagen en beschermd.